سکوت

هر از چندگاهي سايه از خانه کمي تاريکي مي ربود
پنجره بر هم مي خورد
مگر ماه از جان خانه چه مي خواست
که تاريکي را با همه ي سنگيني اش بر دوشش گذاشت؟
سکوت
نسيم از تارهاي عنکبوت سر مي خورد
ديگر دير شده
خانه سفيدي اش را به سياهي شب باخته
حالا خانه است و تاريکي
خانه است و سکوت
خانه است و بي وزني
سکوت
و دوباره هجوم سايه ها

Sorry if It's not in English.It's my first Journal Entry and I don't know what shoud I say